Hugo Camps Hugo Camps

Bij Studio Voetbal gloeit het zelfvertrouwen over Oranje alweer

16 november 2020

Zeker, er is weer beleving en plezier. Maar Oranje is nog geen wereldploeg, zag Hugo Camps afgelopen zondag. Italië maakt vooralsnog de meeste indruk in deze groep.

De analisten van Studio Voetbal waren door de zege van Oranje tegen Bosnië en Herzegovina zo verlekkerd dat ze al meteen met grove speculaties uitpakten over de afloop van het EK, volgend jaar. Nederland Europees kampioen, dat zat er nu wel in. Het waren vrolijke muziekjes met veel hoempapa die door de studio schetterden. Terwijl het nog maar om de eerste overwinning van Frank de Boer ging. Die wetenschap bracht weinig nuance in de euforie. Het zelfvertrouwen gloeide.

Hugo Campsschrijft wekelijks een sportcolumn voor Elsevier Weekblad. Camps (Molenstede, 1943). Schrijft sinds 1986 voor Elsevier Weekblad en maakte in die hoedanigheid vele markante interviews met topsporters. Tot eind september had hij bovendien een wekelijkse sportcolumn in NRC Handelsblad.

Nu speelde het Nederlands elftal in de Johan Cruijff Arena een puike wedstrijd met veel balbezit en infiltratie, maar Bosnië en Herzegovina was zwak, ziek en misselijk, en was al uitgeschakeld voor de Nations League. Rafael van der Vaart herleidde de winst nog tot de juiste toon: ‘Een leuke pot.’ Van alle analisten is Rafa de meest kritische met de grootste cool. Alsof hij nog steeds is geketend door de Oost-Duitse opleiding van Ajax: het maximum is nog altijd een minimum.

Wijnaldum was de orkestmeester op het middenveld

Frank de Boer brak oude zekerheden op. Het werkte. Vijf debutanten waren spelers van AZ. Daarvan kunnen ze bij PSV alleen dromen. De tandem Wijnaldum-Depay werd uit elkaar gehaald; Memphis speelde op links, niet meer als centrumspits, Wijnaldum was orkestmeester op het middenveld. Nieuwkomer Owen Wijndal als verdediger op links stond in het veld met het aplomb van een veteraan. Meer dan geslaagd experiment.

Bondscoach Frank de Boer heeft afstand genomen van zijn voorganger Ronald Koeman die nog als Verlosser boven de selectie was blijven hangen. Het is een meevaller geworden. Maar er zitten nog wat structurele foutjes in het elftal, vooral in de verdediging. Nee, Oranje is nog geen wereldploeg. Maar de winst is dat de spelers voor elkaar door het vuur gaan. Er is weer beleving, zelfs plezier. Georginio Wijnaldum is daar de aanhitser van.

Lees verder onder de video

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. De volgende cookies zijn nodig: marketing. Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

Meer dan ooit de luxueuze zwerver van Oranje: Memphis

Ster van de avond was Memphis Depay. Hij was meer dan ooit de luxueuze zwerver van Oranje, maar nu met resultaat. Hij had de bal aan een touwtje en kon zich een paar technische hoogstandjes permitteren. Tegen sterkere tegenstanders zal hij wel weer naar de spits verhuizen.

In de groep van Nederland maakte Italië de meeste indruk. De Polen  ondergingen het dictaat van compact voetbal. De Fransen zijn al gekwalificeerd voor de Final Four en de Belgen maken ook kans voor de eindstrijd. Maar dat is nog ver weg, na het EK. De Nations League krijgt minder weerstand, maar is nog geen verworvenheid. Zeker in troosteloos lege stadions doet het denken aan opgeklopte slagroom. De inzet kan niet concurreren met klassieke eindtoernooien als EK en WK. De uitstraling ook niet. Ik denk dat de Nations League geen lang leven beschoren is. Spelers en clubs roepen nu zelf overkill op.

Formule 1: Lewis Hamilton is zelf bolide geworden

Het afgelopen weekeinde was historisch met de overwinning van F1-coureur Lewis Hamilton in de Grand Prix van Turkije. De Brit evenaarde het record van Michael Schumacher met zeven WK-titels. Een unieke prestatie, mede dank zij Mercedes, de beste auto op het circuit. Maar ook dankzij hemzelf met constante prestaties tot over de limiet. Als rijkunstenaar is Hamilton nog gegroeid.

Lees ook deze column van Philip van Tijn: Waarom Lewis Hamilton in een zwarte Mercedes rijdtLewis Hamilton

Lewis is zelf bolide geworden. Het is niet altijd zo geweest. Van 2014 (eerste seizoen onder de huidige reglementering met hybride motoren) tot 2016 won hij weleens een grand prix, maar hij brak geregeld zijn tanden stuk op teamgenoot Nico Rosberg. Teambaas Toto Wolff van Mercedes zag hoe het immense talent van Hamilton leek af te brokkelen in de slepende rivaliteit met Rosberg. Hij greep in en liet het hele team voor Hamilton werken. Hamilton zelf was de laatste jaren nooit beter, sterker en sneller. Tot nu toe won hij 94 grands prix, de onfortuinlijke Schumacher won 91 keer.

Verstappen krijgt de eerste jaren geen Mercedes onder de kont…

Zeven keer wereldkampioen is een record dat niet gauw zal worden verbroken. Ofschoon hij zelf retorische twijfel zaait over zijn toekomst, komt daar gegarandeerd nog een achtste keer bij. Lewis bemoeit zich met de reglementen van de Formule 1, met de veiligheid en het klimaat. Hij activeert de campagne Black Lives Matter door voor elke race te knielen. Het wekt enige tegenzin bij sommige F1-rijders.

Hamilton beschouwt Max Verstappen als een gevaarlijke concurrent. Max krijgt de eerste jaren geen Mercedes onder de kont, daar kunnen we gif op innemen…

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.