Gerry van der List Premium Corner

Ondernemers in films en in tv-series neergezet als door en door onfatsoenlijk volkje

10 mei 2022Leestijd: 5 minuten

Films en tv-series presenteren meestal een negatief beeld van het bedrijfsleven, waarin hebzucht de voornaamste drijfveer zou zijn. Deze voorstelling van zaken ondermijnt de legitimiteit van de markteconomie, schrijft Gerry van der List.

Elizabeth Holmes toonde al jong grote ambitie. De Amerikaanse had als meisje een poster van Steve Jobs aan de muur en droomde ervan net zoveel succes te boeken in het zakenleven als de topman van Apple. Een studie elektrotechniek en chemische technologie aan Stanford University bood de streber niet snel genoeg zicht op commercieel succes. Ze haakte al in het tweede jaar af om het gezondheidstechnologiebedrijf Theranos op te richten. Het leek een fantastisch succes te worden. Door de ontwikkeling van een zogenaamd revolutionaire bloedtest werd de waarde van haar onderneming in 2015 geschat op zo’n 9 miljard dollar. Holmes, toen 31, verwierf faam en aanzien als de jongste vrouwelijke miljardair van de Verenigde Staten.

Daarna begon evenwel snel de neergang van Theranos. CEO Holmes bleek de boel enorm te hebben beduveld. Ze had de betrouwbaarheid van haar bloedtest bewust veel te zonnig voorgesteld en kreeg dientengevolge te maken met rechtszaken vanwege oplichting. Ze werd begin dit jaar schuldig bevonden aan enkele aanklachten en moet nu geduldig afwachten voor hoeveel jaar ze de gevangenis indraait.

Ondernemers komen er in het populaire amusement slecht vanaf

De behendigheid waarmee de criminele miljardair investeerders op het verkeerde been wist te zetten, komt mooi in beeld in The Dropout, met een glansrol voor Amanda Seyfried als Elizabeth Holmes. De serie wordt uitgezonden door Disney+, de streamingdienst die ook een ander waargebeurd verhaal in dramavorm presenteert. Dopesick draait om de schan­dalige praktijken van Purdue Pharma. Dit Amerikaanse farmaceutisch bedrijf bracht eind vorige eeuw OxyContin op de markt, een pijnstiller die zeer verslavend werkte en vele slachtoffers maakte. Michael Keaton is geweldig op dreef als arme huisarts die, misleid door de propaganda van de vertegenwoordigers van Purdue Pharma, het medicijn voorschrijft aan zijn patiënten en het uiteindelijk zelf gaat gebruiken, met catastrofale gevolgen.

The Dropout en zeker Dopesick zijn uitstekend gemaakte series die de aandacht vestigen op misstanden in het bedrijfsleven. Dit is een geliefd genre. Ondernemers komen er in het populaire amusement in de regel slecht vanaf. Het lijkt een door en door onfatsoenlijk volkje. Kijk naar WeCrashed, een portret van de hebzuchtige, onsympathieke, narcistische Israëlisch-Amerikaanse zakenman Adam Neumann die het start-up­bedrijf WeWork naar de ondergang voerde na er eerst kapitalen aan te hebben verdiend. Of naar Billions, met Damian Lewis als fictieve hedgefonds-koning die nergens voor terugdeinst om zijn rijkdom te vergroten.

Het kapitalistische Hollywood veroordeelt vaak het kapitalisme

Nieuw is deze trend niet. De langlopende kijkcijferhit Dallas over de familie Ewing die in Texas fortuin vergaarde in de olie-industrie, bood een paar decennia geleden ook al geen positief beeld van het bedrijfsleven. Larry Hagman werd als de legendarische J.R. het prototype van de zakenman-schurk.

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf € 9,60 per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.