Eric Vrijsen

Vertrek Segers ongunstig voor overlevingskansen regeringscoalitie

13 januari 2023Leestijd: 3 minuten

Gert-Jan Segers vertrekt als leider van de ChristenUnie en geeft het stokje door aan Mirjam Bikker. Voor de overlevingskansen van de regeringscoalitie is dat zeker niet gunstig, schrijft Eric Vrijsen.

Gert-Jan Segers was altijd straight en zo neemt hij ook afscheid. In stilte schreef hij een brief aan de leden van zijn ChristenUnie en op de laatste dag van het kerstreces kwam als een donderslag bij heldere hemel het nieuws naar buiten: hij stopt. Na tien jaar is het welletjes. Gezinstaken roepen. Meteen ook lanceert hij zijn opvolger. Dinsdag zal de CU-Kamerfractie Mirjam Bikker tot leider kiezen.

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. De volgende cookies zijn nodig: marketing. Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

ChristenUnie

Lees ook deze spraakmakende blog van Roelof Bouwman: Moslims op de lijst van de ChristenUnie? Dat is slechts een kwestie van tijd

De ChristenUnie is uitgegroeid tot een volwassen coalitiepartner

Is dit gunstig voor de overlevingskansen van de regeringscoalitie? Zeker niet. Segers was verreweg de meest ervaren man van de ChristenUnie. De coalitiepartners wisten wat ze aan hem hadden. In twee kabinetsformaties had hij zijn partij onmisbaar gemaakt voor een meerderheid. De ChristenUnie was een volwassen coalitiepartner en de status getuigenispartij definitief ontgroeid.

O zeker, hij kon blunderen. In 2021 in het bijzonder. Na het ‘functie elders’-debat in de nacht naar Goede Vrijdag beging hij de fout om VVD-leider Mark Rutte af te wijzen als premier van elke nieuwe coalitie. Hij moest op zijn schreden terugkeren.

Tijdens de moeizame formatie die volgde, liet hij een keer geheime stukken in een treincoupé achter. Een onvergeeflijke fout, maar Segers kwam ermee weg. Hij erkende de misser volmondig, toonde berouw en manifesteerde zich als een moralist die ook niet zonder zonde is. Dan werpt niemand in zijn partij de eerste steen.

Lees het interview met de
CU-fractievoorzitter uit 2018:
Gert-Jan Segers: ‘Arbeidsmigratie is
potentieel gif’

Segers weerstond het beste de snijdende kritiek van Wilders

Ook interne weerstand in zijn partij – meestal van de linkervleugel die meent dat christelijke naastenliefde veronderstelt dat alle migranten met open armen moeten worden ontvangen – wist Segers te weerleggen met een moralistisch verhaal. Zijn vader was evangelist, maar zelf studeerde Segers politicologie.

Hij had iets stevigs en was van de leiders van de vier coalitiepartijen degene die het beste de snijdende kritiek van oppositieleider Geert Wilders (PVV) weerstond. Onaangedaan, rechte rug.

Onlangs zat hij in een talkshow van de publieke omroep om ook namens andere partijen de mensenrechtenschendingen in Iran aan te kaarten. De interviewers begonnen over ‘de apartheidspolitiek van Israël’ en vroegen of dat niet minstens zo erg was. Segers maakte duidelijk korte metten met die onzinnige linkse propaganda.

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. De volgende cookies zijn nodig: marketing. Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

Bikker is nog onervaren

Mirjam Bikker is nog geen twee jaar Kamerlid. Zij moet nu – zoals Segers het formuleerde – ‘de kar trekken’. Lastig, want de andere fractieleden zijn ook onervaren. Gelukkig is Bikker voordat ze in de Tweede Kamer kwam, zes jaar Eerste Kamerlid geweest. Of ze net als Segers het leiderschap in de vingers heeft en gezag kan uitstralen, is de vraag. Omdat ze niet rechtstreeks deelnam aan de coalitieonderhandelingen, kent ze de gevoeligheden onder het coalitieakkoord veel minder goed dan Segers.

In aanloop naar de Provinciale Statenverkiezingen van 15 maart bezoekt EW alle provincies:

 

Deel 1 Zuid-Holland: Waar blijft die Bodegravenboog nou?

Deel 2 Groningen: De pijn van het akkerland: liberale boeren die ‘naar Van der Plas gaan’

Deel 3 Zeeland: Laatste kans voor Zeeuws ov: provincie worstelt met lege bussen

Van de vier coalitiefractieleiders zijn er nu twee nieuw: Jan Paternotte van D66 en Mirjam Bikker van ChristenUnie. De derde, Pieter Heerma, kampt met een partij in serieuze problemen. De vierde, Sophie Hermans, hapt ook naar adem. Het zijn geen ideale omstandigheden om een debacle (de Provinciale Statenverkiezingen van 15 maart) te verwerken.

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.