In de rubriek Gerry kijkt tv pakt dr. Gerry van der List de afstandsbediening of het toetsenbord om eens te bekijken hoe de moderne wereld in elkaar steekt. Deze week verbaast hij zich over de SBS6-serie Oh Oh Den Haag.
Het is een plaag: deelnemers aan realityseries die graag bekend willen worden, zichzelf erg leuk vinden en enorm overdreven gaan doen.
Een afschrikwekkend voorbeeld is Joke in Oh Oh Den Haag. Dit is een programma dat SBS6 elke vrijdagvond uitzendt.
En Joke is de vrouw die het ‘schèthuis’ op de Haagse Markt beheert. Dat wil zeggen: zij is toiletjuffrouw.
Joke denkt een onvergetelijke indruk te maken door in plat Haags schuine grappen te vertellen en klanten te schofferen. Ze gooit er ook graag een vloek tegenaan.
Wellicht hebben de programmamakers haar gênante gedrag gestimuleerd. Mooi, moeten ze hebben gedacht, een echte Hagenees.
In realityseries verschijnen veel aparte figuren
Er zijn meer van die realityseries die een beeld van een grote stad moeten geven. RTL5 zond bijvoorbeeld vorig jaar 010: De Mensen Die Rotterdam Kleur Geven uit.
Bij dat soort programma’s wordt altijd gekozen voor enigszins aparte figuren die de kijker moeten aanspreken, maar in weinig lijken op de doorsnee inwoner van een gemeente.
Oh Oh Den Haag: volkse Joke schoffeert bekakt pratende Frank
Bij Oh Oh Den Haag zien we ook weer van die paradijsvogels paraderen. Zo herkennen trouwe SBS6-kijkers Frank Jansen, de bejaarde interieurarchitect die, toen nog samen met zijn excentriekere partner Rogier, in Paleis voor een prikkie mensen met een bescheiden budget hielp het eigen huis op te knappen.
Nu representeert de bekakt pratende Frank het chique Benoordenhout. Wel grappig is een geënsceneerde ontmoeting met de volkse Joke.
Ze gooit er uiteraard weer een paar erg grove termen tegenaan en levert venijnig commentaar na het afscheid van de weinig masculien ogende Frank. ‘Een poot zeker? Dat ken je wel zien.’
Oh Oh Den Haag: stedelingen van kleur ontbreken nagenoeg
Wat opvalt aan die zogenaamd realistische series met kleurrijke personages, is dat stedelingen van kleur nagenoeg ontbreken. Ook in Oh Oh Den Haag is er weer geen allochtoon te bekennen.
Terwijl mensen met een migratieachtergrond, zoals ze tegenwoordig officieel worden genoemd, ruim de helft van de Haagse bevolking vormen.
Blijkbaar wilden zij niet meewerken of werd hun verschijning door SBS6 niet gunstig geacht voor de kijkcijfers.
Haagse wijk Transvaal lijkt op Turks dorp
Zo ontstaat een nogal vertekend beeld van het leven in een grote stad in Nederland. Leerzaam in dit verband is lezing van Ik was een van hen.
‘Het lijkt eerder op een dorp in Turkije of Marokko, maar dan met grotestedenproblematiek en slecht weer.’
In dit geweldig geschreven boek brengt arabist Maarten Zeegers verslag uit van een drie jaar durend undercover bestaan onder moslims in Transvaal.
Deze Haagse wijk heeft zich ontwikkeld tot een soort islamitisch eiland dat weinig meer met Nederland te maken heeft. ‘Het lijkt eerder op een dorp in Turkije of Marokko, maar dan met grotestedenproblematiek en slecht weer.’
Televisie biedt niet altijd een goede kijk op belangrijke ontwikkelingen in Nederland. Het loont zeker de moeite af en toe een boek te lezen.
In de rubriek Gerry kijkt tv beschrijft EW-redacteur Gerry van der List elke week op donderdagmiddag een moment dat hem opviel op de Nederlandse tv, Netflix, of, welja, streamingdiensten op het internet. Nooit missen? Schrijf u in voor de nieuwsbrief.