Roelof Bouwman Premium Corner

Fortuyn, Van Gogh, Wiersum en De Vries: vier moorden waarvan we niks leerden

08 november 2022Leestijd: 3 minuten

Klimaatactivisten die denken dat ze alles mogen, steeds meer islam en een continu afbrokkelende rechtsstaat. Van de vier meest geruchtmakende moorden van de 21ste eeuw heeft Nederland niets opgestoken, schrijft Roelof Bouwman.

Roelof Bouwman (1965) is historicus en journalist. Hij schrijft wekelijks over politiek, geschiedenis en media.

Wat is geschiedschrijving toch een fascinerend vak. Eindeloos laten zich invalshoeken bedenken waarmee je rode lijnen door het verleden kunt trekken.

De fameuze journalist en amateurhistoricus Jan Blokker (1927-2010) gaf in 2008 het goeie voorbeeld. Samen met zijn zonen Bas en Jan publiceerde hij een boek met de titel Nederland in 12 moorden. Onder auspiciën van Teleac werd er ook een tv-serie van gemaakt.

Aan de hand van een aantal geruchtmakende moorden, zo toonden de Blokkers aan, kun je op een originele manier onze vaderlandse geschiedenis in kaart brengen. Van het vooral als ‘veenlijk’ bekende Meisje van Yde (vermoedelijk een mensenoffer uit het begin van onze jaartelling) tot Bonifatius (vermoord in 754), en van de Martelaren van Gorkum (1572) tot de gebroeders De Witt (1672).

Moord op Fortuyn leidde niet tot waakzaamheid rond klimaatactivisme

Moorden, zeker als publieke figuren er het slachtoffer van zijn, kunnen een enorme maatschappelijke en politieke impact hebben. Zou dat ook in het Nederland van de 21ste eeuw nog zo zijn?

Op 6 mei 2002 werd de rechtse politicus Pim Fortuyn vermoord. Dader: de milieuactivist Volkert van der Graaf. Je zou verwachten dat we sindsdien extra huiverig zijn voor actievoerders die hun klimaatextremisme – in navolging van Van der Graaf – hebben gekoppeld aan een ethiek waarbij groenlinkse doelen middelen kunnen heiligen die wettelijk niet zijn toegestaan.

Maar het tegendeel lijkt het geval. Van der Graafs idee dat mensen die bewogen zijn met alles wat ‘kwetsbaar’ is, over speciale volmachten beschikken – uiteraard ook om schilderijen te besmeuren, concerten te verstoren, Schiphol te blokkeren, banden door te prikken en slangen van benzinestations te vernielen – is springlevend en werd vorige week zelfs in het hoofdredactionele commentaar van NRC Handelsblad  (‘Al eeuwen is er een traditie waarbij activisten kunst vernielen’) niet meer principieel bestreden. Dezelfde krant wijdde in oktober ook al een welwillende bespreking aan de door Andreas Malm geschreven terroristenhandleiding Eco-sabotage. Of hoe je een pijpleiding opblaast.

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf € 9,- per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.