Gerry van der List

De verfrissend elitaire verschijning van Sigrid Kaag

21 december 2020Leestijd: 3 minuten

Nederlanders hebben een hang naar gewoonheid. Daarom is het even wennen aan een hoogopgeleide, aristocratische, succesvolle diplomate die meer in huis heeft dan de modale Nederlandse politicus, schrijft Gerry van der List.

EW-redacteur Gerry van der List zit graag en vaak voor de tv. Wekelijks doet hij verslag van zijn kijkervaringen.

De aankondiging van de VVD-leider leidde – intern – tot cynische reacties bij de andere politieke partijen. Mark Rutte liet weten geen campagne te zullen voeren voor de verkiezingen van maart volgend jaar. Maar als premier heeft hij een enorme publicitaire voorsprong op de concurrentie. Ruim acht miljoen Nederlanders zagen hem bijvoorbeeld vorige week vanuit het Torentje het volk toespreken, zonder lastige vragen van de pers.

En Rutte dook ook vrolijk op in Linda’s Wintermaand. Het campagneteam van de VVD zal tevreden hebben geconstateerd dat hun voorman weer een plezierige indruk maakte in een van de weinige goed bekeken programma’s van SBS6. Anders dan zijn voorganger als premier, Jan Peter Balkenende, hoeft Rutte zich niet in bochten te wringen om gewoontjes over te komen.

Gretig wordt de spot gedreven met de D66-diva

De lijsttrekker die de week erna tegenover Linda de Mol op de bank plaats mocht nemen, heeft een heel andere uitstraling. Het imago van Sigrid Kaag is nogal elitair, wat tegenwoordig niet echt in iemands voordeel spreekt.

Zelf probeert ze af en toe wat tegenwicht te bieden, bijvoorbeeld door het dragen van sneakers, die zelfs een onderdeel zijn gaan vormen van de campagne van haar partij, D66. Maar soms gaat het weer mis. Zo sprak ze op Instagram over de stress die haar op 23-jarige leeftijd overviel toen ze moest kiezen tussen de universiteiten van Oxford, Cambridge en Exeter.

Hoongelach steeg op na deze ontboezeming die zou onderstrepen in welke luxepositie de D66-diva zich steeds zou hebben bevonden. Een speciaal Twitteraccount, @SigridKlaag, werd in het leven geroepen om de spot te drijven met de zogenaamde problemen van de vrouw die steeds zegt graag premier te willen worden (hoewel de score van D66 in de peilingen deze ambitie sterk op een dagdroom doet lijken). Zo verhaalt de pseudo-Kaag op Twitter van haar eenzaamheid als tiener toen ze naar New York wilde vliegen om kaviaar te eten, terwijl haar vriendinnen de voorkeur gaven aan Burger King.

Het is uitkijken naar de VPRO-documentaire over Kaag

Kaag is zich wel bewust van de Hollandse hang naar gewoonheid. In Linda’s Wintermaand vertelde ze dat ze in de supermarkt goed keek naar de prijs van een pak melk, omdat een journalist wel eens haar kennis van het alledaagse zou willen toetsen. Verder zagen we een hyperintelligente, welbespraakte vrouw die tussen neus en lippen door goed duidelijk maakte dat haar leven niet alleen gevuld was geweest met kaviaar.

Zonder pathos maakte ze melding van een moeder met een hersentumor, een depressieve vader, de dood van een broertje, een aantal miskramen en een doodgeboren kind. Verder kwam aan de orde hoe zij het runnen van een gezin met vier kinderen succesvol wist te combineren met een indrukwekkende diplomatieke carrière bij de Verenigde Naties.

Uitkijken is het dan ook naar Sigrid Kaag: Van Beiroet tot Binnenhof, een documentaire die de VPRO op 3 januari uitzendt. Nederlandse partijen schuiven vrouwen als Tamara van Ark, Mona Keijzer, Fleur Agema en Lilian Marijnissen naar voren als boegbeelden. Dan is het natuurlijk even wennen aan een hoog opgeleide, aristocratische, vloeiend zes talen sprekende, kosmopolitische politica die zich boven dit niveau verheft. Maar in een egalitair tijdperk kan de verschijning van een uitgesproken vertegenwoordiger van de elite soms heel verfrissend werken.

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.