Volumenormen Premium Corner

Vaker is beter. Of toch niet?

16 maart 2022Leestijd: 8 minuten

Hoe vaak een arts een behandeling uitvoert, speelt een rol bij de kwaliteit van zorg. Toch is er nog veel discussie over wat patiëntenaantallen exact vertellen en hoe hoog volumenormen zouden moeten zijn.

Het zal voor ‘sommigen van u slikken zijn’, schreef de hoofdredacteur van vakblad Medisch Contact op 1 februari 2011 aan zijn lezers, veelal artsen. Er was in de maanden daarvoor een beweging in gang gezet die het volgens hem onmogelijk maakte om ooit nog terug te keren naar het idee van ‘ik opereer en behandel wat zich aandient, en hoe meer variatie, des te leuker’. Hij doelde daarmee op de discussie die in 2010 is losgebarsten over volumenormen in de zorg: het minimumaantal verrichtingen dat een arts of behandelteam bij een specifieke aandoening per jaar zou moeten uitvoeren.

Tot dat jaar werd al wel veel gediscussieerd over de relatie tussen volume (het aantal uitgevoerde ingrepen per jaar) en de kwaliteit van zorg, omdat uit internationale onderzoeken was gebleken dat de uitkomsten van behandelingen verbeteren en het risico op complicaties afneemt als een arts en het bijbehorende team van ondersteunende zorgverleners die behandeling vaker doen. Maar daarnaar werd nog amper gehandeld.

En zo kon het dus gebeuren dat ook artsen die nauwelijks ervaring hadden met een specifieke behandeling deze patiënten toch bleven opereren, omdat ze zelf de ‘variatie’ wel leuk vonden of omdat de patiënt nou eenmaal op de deur van hun spreekkamer klopte.

Abonnee worden?Dagelijks op de hoogte blijven van de laatste actualiteiten, achtergronden en commentaren van onze redactie? Bekijk ons aanbod en krijg onbeperkt toegang tot alle digitale artikelen en edities van EW.

Bekijk de mogelijkheden voor een (digitaal) abonnement hier

In 2010 voerden diverse partijen de druk flink op om aan deze praktijken een einde te maken. Er moesten minimale ­volumenormen komen om patiënten betere zorg te kunnen garanderen, vonden onder meer zorgverzekeraars, patiëntenorganisaties en de toezichthoudende Inspectie. En dat kon voor diverse artsen wel eens betekenen dat zij operaties in het vervolg niet meer mochten uitvoeren. Even slikken dus, schreef de hoofdredacteur van Medisch Contact, want ‘met iets moeten stoppen is nu eenmaal moeilijk. Zeker als het ook nog lucratief is.’

Hoe staat het er, ruim elf jaar later, voor met de volumenormen? En welke invloed heeft het sturen op die normen gehad op de kwaliteit van zorg?

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf € 9,- per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.