Verzekeringsoorlog: Sir Charles Roxburgh (Lloyd’s of London) in de arena tegen Donald Trump

Lloyd’s of London in the City of London. (Foto ANP).

Soms woedt er achter een zichtbare oorlog een onzichtbare. Zoals die dreigt te ontstaan tussen de Amerikaanse president en een bijna 340 jaar oud Brits instituut. Het gaat om verzekeringen, en dan ontkom je niet aan Lloyd’s of London.

Na een lange carrière in de private en publieke sector werd Charles Roxburgh in juni 2022 tot Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) geslagen. In het Nederlands: ridder-commandeur in de Orde van het Bad. Sindsdien gaat hij als Sir Charles Roxburgh KCB door het leven.

Vele ogen zijn de komende tijd op hem gericht. Roxburgh (66) is voorzitter van Lloyd’s of London, de grootste verzekerings- en herverzekeringsmarkt ter wereld. De markt is leidend als het gaat om het verzekeren van grote schepen en ladingen.

Schepen liggen stil in de Straat van Hormuz

Schepen zoals de olie- en gastankers die tot aan het uitbreken van de oorlog in het Midden-Oosten relatief probleemloos door de Straat van Hormuz voeren.

Op een sporadisch Chinees of stateloos schip na zijn die schepen stil komen te liggen door de Iraanse bombardementen – met alle economische gevolgen van dien.

Door de blokkade valt er op het moment bijna niks te verzekeren of herverzekeren in de regio, maar mocht de Straat van Hormuz straks (al dan niet beveiligd door militairen) weer opengaan, dan wordt er ook naar Sir Charles en Lloyd’s of London gekeken.

Gaat Lloyd’s weer volop (her)verzekeren? Natuurlijk, daar heeft Lloyd’s zelf alle belang bij. Maar de vragen zijn wanneer precies, en tegen welke premies. Dat hangt met elkaar samen: minder dreiging betekent lagere premies.

Lloyd’s cruciaal voor de economie

Doorgaans betalen rederijen of leasemaatschappijen die eigenaar zijn van de schepen een half procent van de waarde van een schip als premie. In riskante tijden lopen die premies op naar 5 tot 7 procent. Een redelijke tanker kost al snel enkele tientallen miljoenen euro’s.

Roxburgh speelt met Lloyd’s een cruciale rol. Ze moeten helpen de economie weer op gang te brengen. Hoe meer schepen door de Straat van Hormuz kunnen (in normale tijden passeert daar 20 procent van de wereldwijde olieproductie en vloeibaar gas), hoe de minder economische schade.

Ooit een koffiehuis voor zeelui

Lloyd’s is een instituut. In 1688 opende Edward Lloyd een koffiehuis in het havengebied van Londen. Dat werd een verzamelplaats voor zeemannen, kapiteins, reders, bankiers en andere financiers. Daar kwam je voor betrouwbaar scheepvaartnieuws en voor verzekeringen.

Vooral voor de slavenhandel was het verzekeren van schepen en hun ‘lading’ van groot belang. Lloyd’s verwierf een monopolie in deze verzekeringen, die tot het begin van de negentiende eeuw standhield.

In het koffiehuis werd ook de basis gelegd van het nog steeds befaamde Lloyd’s Register, waarin de maten en kwaliteiten van schepen zijn beschreven.

Lloyd’s is geen traditioneel bedrijf, maar een platform waarop meerdere bedrijfsverzekeraars en assurantiemakelaars actief zijn. Die sluiten met allerlei klanten verzekeringen af, individueel of in een consortium.

Het motto van Lloyd’s is vanaf het begin al Fidentia, Latijn voor vertrouwen. Daarop is de relatie tussen verzekeraars en makelaars gebaseerd. Om hun risico’s af te dekken, sluiten die verzekeraars of consortia weer verzekeringen af bij andere verzekeraars via Lloyd’s. Dat is herverzekeren.

Oorlog Midden-Oosten niet Lloyd’s’ eerste uitdaging

De oorlog in het Midden-Oosten is niet de eerste tegenslag voor Lloyd’s of London. Risico’s inschatten, op bijvoorbeeld de mogelijke vernieling van schepen, is dagelijkse kost. Dat heeft van Lloyd’s het toonaangevende verzekeringsplatform voor de maritieme sector gemaakt.

Sir Charles Roxburgh KCB is ook geen groentje. En veel Britser dan hij krijg je ze niet. Hij studeerde klassieke talen in Cambridge en daarna bedrijfseconomie aan Harvard University.

Na zijn studie werkte hij als accountant en consultant bij de inmiddels ter ziele gegane firma Arthur Andersen. Vervolgens werkte hij langdurig in de top bij adviesbureau McKinsey, waar hij vooral klanten in de financiële sector bediende.

Roxburgh ook commissaris bij Shell

Vanaf 2013 vervulde hij diverse topfuncties bij de Britse overheid: op het ministerie van Financiën, bij de verkoop van grote staatsbelangen in bedrijven, en bij de centrale Bank of England. Roxburgh leidde tijdens de coronacrisis programma’s voor financiële steun aan bedrijven in het Verenigd Koninkrijk.

Hij is naast voorzitter van Lloyd’s commissaris bij energieconcern Shell. Het bedrijf meldt over Sir Charles: ‘Hij brengt aanvullende expertise mee op het gebied van risicobeheer en financiële regelgeving, opgedaan tijdens zijn tijd bij het Britse ministerie van Financiën en in zijn functie bij Lloyd’s.’

Mogelijk krijgt hij met Lloyd’s concurrentie van Donald Trump. De Amerikaanse president zet niet alleen de NAVO-landen onder druk om te helpen in de Straat van Hormuz, hij wil ook dat verzekeraars lef tonen en ruimhartiger verzekeringen gaan aanbieden.

Regering-Trump wil zelf verzekeringen aanbieden

Trump heeft al gezegd in te willen grijpen door zelf die verzekeringen tegen ‘een zeer redelijke prijs’ aan te bieden. Zijn regering heeft inmiddels 20 miljard dollar beschikbaar gesteld voor het herverzekeren van verzekeringen die Amerikaanse concurrenten van Lloyd’s aanbieden.

Schepen die straks door de Amerikaanse marine moeten worden begeleid, zouden heel goed kunnen worden verplicht om zo’n Amerikaanse verzekering af te sluiten. De premie zou 1 procent van de waarde van een schip bedragen.

In dat geval heeft het bijna 340 jaar oude instituut Lloyd’s een probleem. Gelukkig is Sir Charles Roxburgh KCB niet snel onder de indruk.