Europa noemt de Islamitische Revolutionaire Garde terroristisch, en nu?

Mohsen Rezaee, een hoge commandant van de Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC). (Foto: ANP)

Afgelopen week zette de Europese Unie het eliteleger van de ayatollahs op de terreurlijst. Maar als Europa echt achter de Iraniërs staat, moet het militair ingrijpen, schrijft Afshin Ellian.

Eindelijk sprak een EU-functionaris de waarheid, zonder meel in de mond. ‘Als je je gedraagt als terrorist, dan moet je worden behandeld als een terrorist,’ zei EU-buitenlandchef Kaja Kallas. De Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) was en is een terroristische organisatie.

Volgens Kallas krijgt de IRGC ‘dezelfde status in de Europese Unie als Hamas en IS’. Na 47 jaar wordt de Garde op een waarachtige manier gecategoriseerd.

IRGC: machtskern van Iraanse regime

Kort na de islamitische revolutie in 1979 eiste de leider ervan, imam Ruhollah Khomenei (1902-1989), dat zijn gewapende mannen in een speciaal leger moesten worden verenigd. Khomeini koos als naam niet voor ‘Iraanse’, maar voor Islamitische Revolutionaire Garde. Deze Garde moest immers ten dienste staan van de islamitische revolutie in en buiten Iran.

Artikel 150 van de constitutie van de Islamitische Republiek stelt dat de IRGC ‘zal worden gehandhaafd zodat deze zijn rol als bewaker van de revolutie en haar verworvenheden kan blijven vervullen’. Dit leger is dus niet voor of van Iran. Het is een bijzondere strijdkracht voor het bewaken van de islamitische staat en zijn ideologie.

Het naziregime kende een vergelijkbare organisatie: de Schutzstaffel (SS). Net als de SS kent de IRGC een internationale tak, IRGC-Quds (een soort Waffen-SS), en een militie die is te vergelijken met de bruinhemden van de Sturmabteilung: de Basij. Kennelijk herhaalt de geschiedenis zich in Iran.

Ook in Nederland cellen van de IRGC

In de loop der jaren veranderde de IRGC in een militaire organisatie met de meest geavanceerde wapens. Denk aan het nucleaire project en ballistische raketten. Een militaire confrontatie met de Islamitische Republiek is altijd een confrontatie met de Garde.

Waarom noemen Iraniërs het regime ‘Islamitische Republiek’? Omdat alle dissidenten het regime (net als de IRGC) niet van of voor Iran beschouwen. Dissidenten noemen het regiem-e Eshghalgar, bezettingsmacht. Iran is immers aanzienlijk ouder dan alle ayatollahs, islam en Mohammed.

De IRGC is al 47 jaar de reden dat het regime aan de macht is. Zonder de Garde zou de Islamitische Republiek al omvergeworpen zijn. De Basij-militie en speciale eenheden van de IRGC zijn belast met het onderdrukken van burgerlijke protesten. Ze houden een paar keer per jaar oefeningen in hoe ze het volk moeten onderdrukken.

Hezbollah en andere sjiitische milities in Irak, Libanon, Afghanistan en elders zijn een onderdeel van IRGC-Quds. Zij zijn belast met terreur en oorlogsvoering in andere landen. Ook in Nederland hebben ze cellen.

Waarom de EU nu pas handelde

Het is eigenlijk vreemd dat de EU de IRGC nu pas, en in navolging van de Verenigde Staten, Canada en Australië, als terreurorganisatie heeft gekwalificeerd. Commissievoorzitter Ursula von der Leyen benadrukte op X terecht dat dit besluit al lang geleden had moeten worden genomen: ‘Een regime dat de protesten van zijn eigen volk met bloedvergieten onderdrukt, moet inderdaad als terroristisch worden bestempeld.’

Duitsland en zuidelijke EU-lidstaten hielden al drie jaar het besluit tegen. De nieuwe bondskanselier Friedrich Merz veranderde het Duitse beleid inzake Iran. Daarna hielden Frankrijk, Italië en Spanje de terroristverklaring nog tegen, maar deze drie landen zijn nu ook van mening veranderd.

Al was daarvoor wel een massaslachting nodig, een trieste constatering. Binnen twee nachten (8 en 9 januari) werden duizenden Iraniërs door de Basij, speciale Garde-eenheden en Arabische Quds-milities met oorlogswapens afgeslacht.

Symbolische steun of ingrijpen?

Von der Leyen zei op X over de terroristverklaring van de IRGC: ‘Europa staat achter het Iraanse volk in zijn moedige strijd voor vrijheid.’ Velen vragen zich terecht af wat ze hiermee precies bedoelt.

Vaststaat dat de Iraniërs zonder militaire steun, met lege handen, niet in staat zijn het regime omver te werpen. Als Europa echt achter hen staat, dan moet het, of een aantal EU-lidstaten, samen met de Verenigde Staten de Iraanse bevolking gewapenderhand helpen om de IRGC te vernietigen.

Het gaat hier niet om een grondoorlog. Eigenlijk moeten er twee dingen gebeuren: massale vernietiging van de IRGC met luchtacties en inlichtingensteun (coördinatie) aan de protesterende burgers.

In dat geval heeft de bevolking een kans om het regime, het monster te vernietigen. Als dat niet gebeurt, dan belandden het Westen en Israël in een existentiële gevarenzone. De ayatollahs gaan zich bewapenen met kernwapens en zullen een nog agressiever regionaal en internationaal interventiebeleid voeren.

Met het omverwerpen van de Islamitische Republiek krijgen ook de Irakezen een kans om zich te bevrijden van het juk van de milities en politieke handlangers van Teheran.