Jelte Wiersma Premium Corner

De toekomst van de Europese Unie? Dit zijn 5 vuistregels

01 mei 2021

Zondag 9 mei begint de Conferentie over de toekomst van Europa. Twee jaar lang wordt met burgers en belangengroepen gesproken over wat de Europese Unie over vijf, tien en twintig jaar moet zijn. Daarvan valt niet per se veel te verwachten. Desondanks zijn vijf vuistregels te formuleren voor de toekomst van de Unie, schrijft Jelte Wiersma.

De Franse president Emmanuel Macron lanceerde aan de vooravond van de Europese Parlementsverkiezingen in mei 2019 het idee voor een conferentie over de toekomst van Europa. Dit wegens de vaak gehoorde scepsis over de Europese Unie, de vele crises in de EU en de Brexit.

Ook was Macron geïnspireerd door het ‘succes’ van een nationaal debat in eigen land waarmee hij de protesterende gelehesjes-beweging had gekalmeerd.

Na twee jaar soebatten is het dan zover. Zondag 9 mei lanceren de voorzitters van de Europese Raad, de Europese Commissie en het Europees Parlement in Straatsburg de Conferentie over de toekomst van Europa, die twee jaar zal duren. Overal in EU-landen worden debatten georganiseerd die moeten leiden tot een advies. Voor nu alvast vijf vuistregels voor de gewenste toekomst:

Luister ook de podcast met Jelte Wiersma over dit onderwerp (tekst gaat hieronder verder):

1. Neem alleen voldragen besluiten

De regeringsleiders van de EU-lidstaten nemen eigenlijk al sinds het begin van de Europese integratie nogal slordige besluiten. Zo is de euro ingevoerd, maar allerlei zaken die daarbij horen – zoals macht voor de Europese Commissie om landen financieel te disciplineren – zijn niet ingevoerd. De onderlinge nationale grenzen zijn opengezet zonder dat eerst was zeker gesteld dat de buitengrens van het Schengengebied werd beschermd. Het corona-herstelfonds is opgericht zonder dat is afgesproken hoe dat moet worden betaald. En zo gaat het telkens.

De regeringsleiders nemen tijdens geheime toppen steeds opnieuw onvoldragen beslissingen. Dit doen zij bewust. Ze willen wel de vermeende voordeeltjes van Europese integratie incasseren, maar niet de nadelen dragen, zoals de kosten daarvan. Deze manier van doen leidt keer op keer tot ellende. De euro- en migratiecrises zijn crises die opeenvolgende regeringsleiders van de EU-landen zelf hebben veroorzaakt. Zij zouden zich moeten bezinnen en alleen voldragen besluiten moeten nemen. Burgers vanuit hun warme vertrouwde huis (de natiestaten) een nieuw huis in aanbouw zonder dak en ramen (de EU) injagen is onverstandig.

2. Als een probleem al niet kan worden opgelost op nationaal niveau, lukt het op EU-niveau zeker niet

Een probleem verdwijnt niet als het wordt afgewenteld van de natiestaten op de Europese Unie. De regeringsleiders hebben nogal eens de neiging om nationale problemen over de schutting naar Brussel en Frankfurt te gooien. Zo vierden de Fransen en Italianen feest toen in Maastricht in 1991 een definitieve datum voor invoering van de euro werd afgesproken. Zij dachten te zijn verlost van allerlei nationale problemen, zoals inflatie, devaluatie en het niet kunnen hervormen van de economie door mee te liften op de economische kracht en financiële discipline van Duitsland.

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf 8 euro per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.