Constanteyn Roelofs

Houdt het kabinet rekening met langdurige nasleep van het virus?

21 april 2021

Tot op heden is in de bestrijding van het coronavirus het aspect van de long covid nog nauwelijks genoemd, merkt Constanteyn Roelofs op. Heeft het kabinet wel helder voor ogen dat tienduizenden mensen nog jaren kampen met de langdurige nasleep van het virus?

Constanteyn Roelofs
Wekelijks verkent historicus Constanteyn Roelofs (1989) de tragikomische tegenstrijdigheden in economie en maatschappij.

Het voelt misschien een beetje onaardig om nóg een dossier op het bureau van de zwaargeplaagde minister Hugo de Jonge te leggen, maar toch is het wel belangrijk dat Den Haag zich bewust wordt van het feit dat de coronaproblematiek méér is dan het beheersen van de bezettingsgraad op de Intensive Care. Een belangrijk aspect dat tot op heden nauwelijks is genoemd in de bestrijding van het virus, is dat van de long covid.

Veel mensen hebben immers lang na de besmetting nog last van de naweeën van het virus. Bij de pechvogels met long covid krijgt het centrale zenuwstelsel een tik, waardoor autonome functies als het hartritme, de temperatuurhuishouding en het slaap-/waaksysteem ontregeld raken. Ook gebeurt er van alles in de hersenen: hoofdpijn, concentratieverlies en algehele vertraging worden veel als gevolgen genoemd.

Zorgpersoneel onevenredig hard getroffen

Long Covid is geen pretje. Een vriend omschrijft het als ‘de ergste kater van je leven, maar dan zonder een druppel alcohol’.  Het is vreselijk om te zien dat gewoon vitale mensen in de kracht van hun leven ineens worden gereduceerd tot mensen met de energie en de fysieke en mentale mogelijkheden die eerder in het bejaardentehuis thuishoren. Buiten dat het een persoonlijk drama voor de getroffenen is, is het ook een ramp voor economie en maatschappij.

Onderzoek uit het Verenigd Koninkrijk toont aan dat zorgpersoneel onevenredig hard wordt getroffen. Als er dus weer duizenden artsen en verplegers (wellicht voorgoed) langs de kant komen te staan terwijl we al in een medische crisis zitten en we al een chronisch gebrek aan personeel hebben in de zorg, dan is dat natuurlijk een ramp. Ook is het economisch slecht nieuws als mensen die normaal veel meer dan 40 uur per week waarde toevoegen aan de medische zaak (en daarvoor ook worden beloond) ineens zelf ontvangers worden van zorg en uitkeringen. Cijfers voor Nederland hebben we niet, maar in het Verenigd Koninkrijk werd recent geschat dat er zo’n 122.000 zorgmedewerkers last hebben van de gevolgen. Dat belooft weinig goeds voor Nederland.

De langdurige nasleep van het virus

Lees in dit artikel meer over restklachten na een infectie met het coronavirus

Intussen gaat het Haagse gegoochel met het wonderlijke, weinig met de menselijke natuur en de Nederlandse volksaard in overeenstemming zijnde coronabeleid door (wel terras, geen bitterballen?). Het heeft er alle schijn van dat de maatregelen vooral bedoeld zijn om het virus een beetje gecontroleerd te laten uitrazen, zonder dat men daarbij helder voor ogen lijkt te hebben dat dat uitrazen betekent dat tienduizenden mensen nog jaren met de langdurige nasleep van het virus kampen, met navenante gevolgen voor de zorg.

Hoe het ook zij, de coronacrisis krijgt zowel op persoonlijk als maatschappelijk vlak zeker nog een staartje.

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.