Philip van Tijn Premium Corner

Onze verkiezingsstrijd begint na de verkiezingen

14 maart 2021Leestijd: 4 minuten

De verkiezingen staan vooral in het teken van corona. Dat lijkt veel politici niet slecht uit te komen, schrijft Philip van Tijn. Dan hoeven ze niet na te denken over de zaken die onze toekomst echt gaan bepalen.

Philip van Tijn

Philip van Tijn is bestuurder, toezichthouder en adviseur. Hij schrijft wekelijks een blog over de actualiteit.

Toen ik, lang geleden, politicologie studeerde, was de zogeheten ‘zwevende kiezer’ nog een rara avis, een vreemde vogel. In 1961 promoveerde Hans Daudt op het proefschrift Floating voters and the floating vote. Kort daarna werd hij hoogleraar, gewaardeerd en geliefd tot hij na de Maagdenhuisbezetting, toen de Amsterdamse universiteit door waanzin werd bevangen, in het nauw raakte. Daudt hield vast aan zijn wetenschappelijke normen en zwichtte niet voor eisen als ‘meer antikapitalistiese literatuur’. Daudt verliet de universiteit als een verbitterd mens, maar wist zijn subtiele, vileine humor te behouden. En zijn originaliteit en analytisch vermogen natuurlijk.

Echt geweldig, hoe aardig Kaag en Ploumen voor elkaar waren!

Zoals zestig jaar geleden de zwevende kiezer nog een zeldzaamheid was, maar politieke analytici van niveau relatief ruim voorhanden waren, zo is het nu eerder andersom. Alle kiezers lijken te zweven nu, zoals alle vogels vliegen, en de analytici heten nu ‘duiders’. Dat op zich zegt al veel. De meeste analytici analyseren niet, maar kauwen en herkauwen, praten elkaar na of bestrijden elkaar op zijpaden. En ze zijn trots op hun ‘inside information’, die ze hebben dankzij hun goede banden met de politici die zij moeten controleren. Zoals de volksvertegenwoordigers die op hun beurt hebben met de ministers die zij moeten controleren.

Lees meer over het debat tussen Rutte en Wilders: Regeren of meeregeren, Wilders mist het niet

Tegen deze achtergrond is het niet verwonderlijk dat er nauwelijks sprake is van een verkiezingsstrijd en dat fletsheid de boventoon voert. Als ik de media mag geloven, was het televisiedebat tussen de vrouwelijke lijsttrekkers Sigrid Kaag (D66) en Lilianne Ploumen (Partij van de Arbeid) een hoogtepunt, en het twistgesprek tussen Mark Rutte (VVD) en Geert Wilders (PVV) een dieptepunt. De werkelijkheid was anders: Kaag en Ploumen toonden zich juist een illustratie van het feit dat er nauwelijks tegenstellingen zijn, en bij Rutte en Wilders zag je nog de ouderwetse felheid die hoort bij een verkiezingsstrijd in een volwassen democratie.

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf € 9,- per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.