Hugo Camps Hugo Camps

Ajax wint waar, wanneer en hoe het wil

30 november 2020

In een kakofonie van rouw over de dood van Diego Maradona, raakte Hugo Camps ontroerd door het ingetogen gebaar van die andere grote Argentijnse voetballer, Lionel Messi. En wat is dit Ajax goed.

Lionel Messi had nagedacht over hoe en waar hij een postume groet zou brengen aan Diego Maradona. Na de 4-0 tegen Osasuna (met een prachtig doelpunt van Messi) trok de speler het blaugrana van Barcelona uit en onthulde het shirt van Newell’s, het rood-zwart waarin Messi als joch ook had gevoetbald. Het was een oud shirt. Na zijn schorsing bij Napels speelde Maradona enkele wedstrijden voor Newell’s.

Hugo Campsschrijft wekelijks een sportcolumn voor Elsevier Weekblad. Camps (Molenstede, 1943). Schrijft sinds 1986 voor Elsevier Weekblad en maakte in die hoedanigheid vele markante interviews met topsporters.

De ingetogen surplace was een stil moment in een kakofonie van rouw. De hulde en het verdriet van een eenling die de ogen sloot en naar de wolken wees. Het was het moment dat Lionel Messi uit zijn monument stapte en zich schikte naar de transcendentie van Diego Maradona. Ik zag iets van opluchting bij Leo alsof hij blij was af te zijn van het juk van beste voetballer. Hij hield de concurrentie met Pluisje voor gezien.

Alsof de ziel uit land en stenen was weggenomen

In het rouwen zijn het de miniaturen die het meeste pijn doen. Wat heeft de Argentijnse voetbalnatie de afgelopen dagen geleden. Het was alsof de ziel uit land en stenen was weggenomen. Het voetbal was leeg en pathetisch geworden, een obscene sport, bijna. En dat voor een wrak dat drugs nodig had om overeind te komen.

We kregen een prangende illustratie van de scheiding der werelden in de sport. Die niet zit te wachten op een brevet van goed gedrag voor de beste spelers. Het gaat om de toverbal, de goddelijke dribbel, het schot in de kruising. Het decadente cokelijntje doet er niet toe. Moraal is bijkomstig.

Je kunt dat betreuren, maar het verandert de wereld niet. De schoonheid van het spel is losgekoppeld van de schoonheid van een leven. Voyeurisme bevuilt de gedragscultuur. Met Ruud Gullit en Marco van Basten was dat destijds niet anders. En Joop Zoetemelk mocht uitvreten (van het verboden spul) wat hij wou, hij bleef onze Jopie. Het is een kromme consequentie, maar ook hartverwarmend. Diego Armando Maradona mocht met al zijn geld en talenten zijn eigen onvoltooide zijn. Hij moest er wel zelf de prijs voor betalen.

Ajax’ moyenne van doelpunten en assists is haast futuristisch

Ook op de Nederlandse velden werd gerouwd, maar het voetbal leed er niet onder. Ajax is aan een recordseizoen bezig. De moyenne van doelpunten en assists is haast futuristisch. Het wint waar, wanneer en hoe het wil. Doorgaans met oogstrelend combinatievoetbal en een ongekende scherpte voor de goal. Ook tegen Emmen was het weer champagnevoetbal wat de klok sloeg. 0-5. Coach Erik ten Hag heeft lessen getrokken uit het vorige seizoen toen het verval meelijwekkend was.

Motor van Ajax is Dusan Tadic. Zijn assists zijn nauwelijks bij te houden en scoren lijkt een automatisme. Hij is van de spitspositie verhuisd naar de linkervleugel. Al zwerft hij over het hele veld. De ziener van Ajax is gebrand op de wedstrijd tegen Liverpool in de Champions League. De dertiger wil prijzen pakken voor het grote afscheid.

Ajax vertoont voorlopig geen zwakke plekken. Het elftal kan van iedereen winnen. Insiders leven in de overtuiging dat de Europese doorbraak van Ajax nakend is. Zal er tegen die tijd weer mogen worden gefeest op het Museumplein? De tussenbalans van 42 goals in tien wedstrijden vraagt al om een feestje.

Dat Grosjean overleefde, dankt hij aan die oerlelijke ‘teenslipper’

F1-coureur Romain Grosjean leeft nog. Dat is op zich een wonder. In de GP van Bahrein boorde zijn bolide zich op maximumsnelheid in een vangrail en schoot in brand. Hij zat een halve minuut in de brandende cockpit voordat hij zichzelf uit de vuurbol kon bevrijden. Grosjean werd licht gewond en met brandwonden aan handen en armen afgevoerd naar het ziekenhuis.

Dat hij de klap overleefde, was te danken aan de zogenoemde halo die het hoofd van de renners sinds 2015 mede moet beschermen. Het is een titanium beugel die de zwaarste klappen opvangt. Daarnaast zijn de veiligheidssystemen verder ontwikkeld. De race-overall en het ondergoed van de rijder zijn brandvertragend. Lange tijd zag Max Verstappen de beugel als een oerlelijke ‘teenslipper’. Na zondag is hij op die smalende woorden teruggekomen.

‘Als ik een auto instap, weet ik dat het gevaar mee naar binnen glipt’

De rijders hopen dat de crash van Grosjean iedereen er weer aan zal herinneren dat Formule 1 nog steeds een gevaarlijke sport, Of met de woorden van WK-leider Lewis Hamilton: ‘Als ik een auto instap, weet ik dat het gevaar mee naar binnen glipt.’

De laatste tijd zijn er nog weinig fatale ongelukken gebeurd ondanks de opgevoerde snelheid tot boven de 300 kilometer per uur. Er wordt zorgvuldiger gewerkt aan de racewagens. Maar er kan ook in rennersstallen een nonchalant sfeertje van overmoed ontstaan. Een gevoel van onschendbaarheid.

Dan ligt de dood op de loer.

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.