Influencers zeggen het, dus dan moet het waar zijn. EW‘s wetenschapsredacteur Laurien Onderwater duikt goedgemutst in de wonderlijke wereld van online gezondheidshypes en scheidt het kaf van het koren. Deze week: voedingssupplementen een half uur voor het sporten innemen zou de sportprestaties verbeteren.
Weleens gehoord van de Cinnamon Challenge? Dat was veertien jaar geleden een uitdaging die viraal ging op sociale media. Deelnemers moesten, voor de camera uiteraard, een volle lepel kaneelpoeder binnen een minuut proberen weg te slikken. Daarbij mochten ze geen slok water nemen.
Zonder de lepel daadwerkelijk in je mond steken, weet je al dat dit geen doen is. En dat klopt ook, want de kaneeluitdaging leidde tot heel wat filmpjes waarin mensen zaten te hoesten en te proesten, te kokhalzen en soms zelfs te kotsen. Alles voor de likes.
De online trend was ook niet onschuldig: het kaneelpoeder kon zorgen voor ademhalingsproblemen, een longontsteking, een klaplong, en zelfs verstikking.
Die trend is gelukkig voorbij (al zijn er heel wat domme challenges voor teruggekomen).
De claim: dry scooping verbetert je sportprestaties
Toch zijn er nog altijd mensen die geheel vrijwillig een hap droog poeder proberen door te slikken. Dit keer blijft de kaneel in het kruidenkastje staan en wordt er gegrepen naar een pot proteïnepoeder.
Dry scooping heet deze absurde gewoonte, waarbij sporters 20 tot 30 minuten voor het sporten een hap eiwitpoeder nemen. De trend begon – surprise, surprise – op sociale media.
Normaliter wordt eiwitpoeder eerst gemengd met water, waardoor de opname van het product door het lichaam gelijkmatiger is verdeeld.
Zo’n shake is ook lichter verteerbaar dan een hap geconcentreerd eiwitpoeder.
Dry scooping: snellere opname of pure fitnessmythe?
Dus waarom in vredesnaam kokhalzend een hap eiwitpoeder nemen en niet gewoon een eiwit-shake?
Het idee heerst dat directe consumptie van het poeder tot een directere opname van de actieve ingrediënten zou leiden – wat dat ook mag betekenen.
Daardoor ondervinden gebruikers een intensere energie-boost, zo valt op verschillende websites te lezen.
Maar hoe solide is die theorie?
De werkelijkheid: dry scooping is niet zonder gevaren
Dry scooping is een voorbeeld van een zogeheten pre-workout. Pre-workouts zijn verzamelproducten van voedingssupplementen waar sporters naar grijpen vlak voordat ze gaan trainen. Ze bevatten eiwitten, vitaminen, en de stoffen cafeïne, creatine en taurine.
Inmiddels bieden heel wat online supplementenwinkels pre-workouts aan, waaronder XXL Nutrition en Vitakruid.
Maar wat gebeurt er nou als je een flinke hap eiwitpoeder doorslikt? Dan wordt je lichaam in één teug overspoeld met cafeïne. Sommige eiwit-supplement-poeders bevatten tot 250 milligram cafeïne per schepje, dat is ongeveer drie keer zoveel als in een kopje koffie.
Dry scooping: van TikTok-hype naar medisch risico
Als gevolg van zo’n geconcentreerde cafeïne-hap kunnen je bloeddruk en hartslag omhoogschieten zodra je lichaam de stimulerende stof opneemt, waardoor het hart in één klap flink wordt belast. Ga je vervolgens ook nog sporten, dan heeft de rikketik het al helemaal zwaar.
In april 2021 plaatste de twintigjarige Briatney Portillo een filmpje op TikTok waarin ze vanuit haar ziekenhuisbed vertelt dat ze is behandeld voor een hartaanval. Ze had dry scooping geprobeerd voor het sporten, nadat ze de trend op TikTok voorbij had zien komen, en dat pakte helemaal verkeerd uit.
Dry scooping: meer risico’s dan alleen hartkloppingen
Gelukkig kon Portillo het navertellen, maar precies om deze reden waarschuwen artsen voor de combinatie van een hoge cafeïne-inname en intensieve workouts.
Naast hartritmestoornissen waarschuwt de Amerikaanse Cleveland Clinic voor nog meer risico’s van dry scooping, zoals het per ongeluk inademen van het poeder, wat verstikking kan veroorzaken, en een verhoogd risico op blessures tijdens het sporten als gevolg van overmatige inspanning door pre-workouts.
Oordeel van uw wetenschapsredacteur:
Een droge hap eiwitpoeder voor het sporten biedt geen bewezen voordelen, maar kent wel aantoonbare risico’s.