Victor Pak

Douceurtje voor studenten is listig trucje van Biden

03 september 2022Leestijd: 3 minuten

Het kost veel en dan heb je weinig. Slechts iets meer dan één op de tien Amerikanen zullen profiteren van president Joe Bidens besluit om een deel van alle openstaande studieschulden kwijt te schelden. Geen zinvol beleid, wel slimme politiek van Biden, schrijft Victor Pak.

Victor Pak (1995) is redacteur bij EW. Wekelijks op zaterdag blogt hij over wat er speelt in de Amerikaanse politiek.

Het was een grote wens van links Amerika: de bijna 2.000 miljard euro aan schulden door studieleningen kwijtschelden. Slechts 14 procent van de Amerikanen heeft een studielening. Volgens links zou het vooral ‘gemarginaliseerde groepen’ helpen, zoals zwarte Amerikanen. President Joe Biden gaat niet zover om alles kwijt te schelden, maar hij trekt wel de portemonnee.

Linkse Democraten voerden druk op Biden flink op

Het komende decennium wil Biden jaarlijks 24 miljard euro aan studieschuld kwijtschelden. Het geld gaat naar Amerikanen die, als zij alleenstaand zijn, minder dan zo’n 125.000 euro per jaar verdienen. Zij krijgen maximaal 10.000 euro schuldverlichting. Studenten die tijdens hun studie al een aanvullende beurs kregen, ontvangen daarbovenop nog eens 10.000 euro.

Nadat Biden zijn plannen had onthuld, sprak Senator Elizabeth Warren over ‘een dag van blijdschap en opluchting’. Het was de maandenlange druk van Warren en haar linkse collega’s die Biden heeft doen zwichten. Nadat wetgeving om studieschulden kwijt te schelden had gefaald, eiste zij dat Biden zelf actie ondernam.

Kosten voor studeren in Verenigde Staten lopen verder op

De president gaat het plan nu uitvoeren middels een presidentieel besluit. Opvallend, want het invoeren van dit soort vergaande plannen vanuit het Witte Huis zonder wetgevingsproces is nou juist waar Democraten scherpe kritiek op hadden toen toenmalig president Donald Trump dat deed. Zij vonden het bijvoorbeeld machtsmisbruik toen Trump via een presidentieel besluit geld reserveerde voor de bouw van een grensmuur. Democraten doen nu hetzelfde.

Door alleen maar schuld kwijt te schelden, is het plan vooral een vorm van symptoombestrijding. Aan de almaar stijgende kosten van hoger onderwijs in de Verenigde Staten verandert niets. Van 2010 tot 2020 stegen de kosten voor een vierjarige opleiding aan een openbare school met 34 procent.

Republikeinen zien kwijtschelding als cash grab van gewone burger

Bovendien komt de schuldverlichting op een economisch precair moment. De inflatie in de Verenigde Staten is nog altijd torenhoog. Is het dan slim om zoveel miljarden extra in de economie te pompen? Veel economen hebben hun twijfels erbij.

Republikeinen springen daar gretig op in. De kwijtschelding is een ordinaire cash grab (greep in de portemonnee) van de hardwerkende burger. Zij zenden reclamespotjes uit waarin Amerikanen zonder afgeronde studie vertellen hoe hun belastingdollars worden gebruikt om andermans schulden af te lossen.

Biden wil eigen achterban enthousiasmeren

Biden en de Democraten malen daar niet om. Zij willen in aanloop naar de tussentijdse verkiezingen in november hun eigen achterban enthousiasmeren. Daarvoor is het douceurtje uitermate geschikt.

De studiekwijtschelding valt namelijk positief uit voor een groot deel van de Democratische achterban. Die telt veel meer hoogopgeleiden dan de Republikeinse. Bovendien blijkt uit een peiling dat het plan op veel steun kan rekenen onder jongeren, zwarte Amerikanen en Amerikanen met een latino-achtergrond. Drie groepen waar de populariteit van Biden onder druk stond.

Zo is de kwijtschelding van Biden zeker niet het slimste beleid, maar wel een strategische, politieke keuze. Hij beloont zijn eigen achterban in de hoop ook binnenkort weer op hun steun te mogen rekenen.

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.