Afshin Ellian Afshin Ellian Premium Corner

Niet Oekraïne, maar Rusland moet worden gedenazificeerd

14 oktober 2022Leestijd: 4 minuten

De bewuste Russische bombardementen op woonwijken in Kiev doen Afshin Ellian denken aan de Duitse bommen op Londen in 1940. Het lijkt erop dat Rusland, dat zegt tegen neonazi’s te strijden, zelf moet worden ontdaan van nazimethoden.

Afshin Ellian

Prof.mr.dr. Afshin Ellian (Teheran, 1966) is hoogleraar encyclopedie van de rechtswetenschap en wetenschappelijk directeur van het Instituut voor Metajuridica aan de rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden. Hij schrijft wekelijks onder meer over de idealen en vrijheden van de westerse cultuur.

De oorlog in Oekraïne verandert Rusland. Het Kremlin verwijdert Rusland uit de internationale orde waarvan het zelf medearchitect is geweest. De bombardementen op Kiev doen velen denken aan die op Londen door nazi-Duitsland. In 1940 geloofde nazi-Duitsland met bommen op burgerdoelen de wil van de Britse regering en het Britse volk te kunnen breken. Dat gebeurde niet. Nu verkeert Oekraïne in dezelfde situatie. Waar gaat deze oorlog eindigen?

Woonwijken Kiev niet per
ongeluk geraakt: oorlogsmisdaden Rusland

Oorlog wakkert het beest aan in de mens, in hele volken. De Russische Federatie vuurde willens en wetens ballistische raketten af op Oekraïense woonwijken. De Russische autoriteiten zelf bevestigen dat ze die wilden raken. Moskou noemt het militaire doelen. Wij zien beelden van woonwijken die door raketten zijn getroffen. Willens en wetens deze doelen bombarderen is een oorlogsmisdaad. Ze worden niet per ongeluk geraakt. Uitermate zorgwekkend, temeer omdat de Russische regering al bekend is met oorlogsmisdaden.

Het meest zorgwekkend is dat een staat die opzettelijk oorlogsmisdaden pleegt, de oorlog zal moeten voortzetten. De verliezer zal zich immers ooit moeten verantwoorden voor de oorlogsmisdaden. Ik worstel daarom met de vraag waar en hoe deze oorlog eindigt. Een schone oorlog bestaat niet, maar de staten die bewust oorlogsmisdaden pleegden, eindigden in de late twintigste eeuw in rechtbanken.

Rusland

Poetin volgt hetzelfde scenario als nazi-Duitsland in 1938, schreef Afshin Ellian aan het begin van de oorlog

Al in de antieke tijd omschreven filosofen en geleerden oorlog op klinische wijze. Oorlog is beslechting van een geschil met geweld, aldus Cicero. Hugo de Groot opent zijn uiteenzetting Het recht van oorlog en vrede uit 1625 met dezelfde eenvoudige, afstandelijke definitie. Maar waarvoor wendt een staat oorlogsgeweld aan? De Groot beantwoordt deze vraag niet met een verwijzing naar concrete redenen, maar met een abstracte observatie: oorlog wordt ondernomen met ‘het oog op de vrede’. Dit is treffend. Briljant.

Een oorlog die nooit eindigt, is geen oorlog in de zin van politiek en recht. Een eeuwige oorlog is daarin een apolitieke gewelddadige toestand. Elke partij voert de oorlog met de gedachte dat hierna pacificatie volgt.

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf € 9,- per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.